Haizeak gogor jotzen duen muino batean, oraindik gaztea eta bizitzarik gabea den leku batean, etxe arbaso bat bere kabuz eraikitzen da. Etxeak bizia hartzen du eta ehun eta berrogeita hamar urteko bizitza luzea erakusten du. Adreiluz adreilu eta habez habe, ekintza bakoitzak —handia zein txikia— bizitzaren aztarna uzten du. Urteen joanean, denboraren iragaitea, ingurunearen aldaketak eta hiri-hazkunde geldiezinaren aurrean duen zaurgarritasuna sentiarazten dizkigu. Etxea isilean doa eboluzionatzen hazten eta zaratatsu bihurtzen ari den hiri baten bihotzean, eta hiri horrek, azkenean, amaiera ekarriko dio.